"Değiştiğimi söylesem mi, istesem mi ondan, benimle bütüncül mutluluğa ermesini; yoksa tersine, bu emsalsiz bilginin faydasını kendime mi saklasam paylaşmaksızın? Böylece katarım kendime her ne varsa eksik olan dişilerde; böylece daha çok sever beni, daha bir eşitleniriz ve kim bilir, arzu edilmez şey değil a, bir bakıma ondan üstün olurum belki; çünkü nasıl özgür olur kişi, daha aşağıda iken mevkice?"
diyor Havva, yasak meyveyi yedikten sonra.
Adem'e anlattığında, kendiliğinden suça ortak oluyor o da. Suçları ortaya çıkınca başlıyorlar kavgaya. Havva şöyle savunuyor kendini:
"Yaşamayan bir kaburga olarak orada mı kalsaydım? Buyruk verenim olarak bana, şu halimle, niçin gitme diye kesin buyruk vermedin, ben senin deyişinle, böyle tehlikeye atılırken? Pek gevşek davrandın, direnmedin pek; aslında izin verdin, onayladın ve güzelce uğurladın beni."
Aklımdan geçenler malum, yazamayacağım.
William Blake'ten:
Yorumlar
Yorum Gönder