00.34

-

 Ankara. Yine. Bu sefer arabayla. Yoruluyorum ve sıkılıyorum artık. Podcast dinleme işi iyi oluyor, dikkatim dağılmıyor, dalıp gitmiyorum uzaklara. Direksiyonda dalmak sık başıma gelen bir şey olduğu için korkuyorum da. Didik didik Freud diye bir podcast açtım, H. önermişti. Daha önce duyduğum ama ilgimi çekmediği için dinlemediğim bir seriydi. Freud'un biyografisi üzerinden ilerleyen bir program. Sevdim, zamanla açıldı. 4. bölümü bitiremeden vardım eve. Gerçi arada müzik dinlediğim yerler de oldu. Kahve molası falan derken... 

Bu hafta Palto ve Katip Bartleby anlattım. Bol bol Türkiye'deki memurları örnek verdim, sistemi, hayatımızdaki yerini... Öğrencilerin ilgisini çeken metinler seçeyim diye sık sık okuma listemi değiştiriyorum ancak her sınıfın enerjisi de ilgisi de başka oluyor. Bu kadar öğrenci odaklı olmak iyi değildir belki de. Haftaya Alice Harikalar Diyarında var. En sevdiklerimden biri. Tekrar okuyorum, çoğu detayı unutmuşum. Bu sefer daha detaylı alıyorum notlarımı ki ilerleyen senelerde kullanayım. Yoksa her seferinde aynı kitapları yeniden yeniden okumak... Gerçi iyi de oluyor bir yandan. Bilemedim. Bu sene 40 saat ders almak pek iyi olmadı, yetişemiyorum. İkinci dönem birkaç tanesini bırakacağım. 

Tarih ve Talih diye bir romana başladım. TDK baskısı, birkaç yıl önce ödül almış. Hoca önerdi. Şaşırtıyor beni okudukça. Bakalım neler çıkacak. Yalnız kitabın baskısı çok kötü. Roman gibi değil ders kitabı gibi basmışlar, ne büyük hata. İnsan hiç keyif alamıyor. Kapak tasarımı falan da ayrı kötü. Ne kadar etkileniyoruz böyle şeylerden. Kağıt kalitesi, punto büyüklüğü, kitap boyutu, kapak tasarımı... Fincanın içtiğimiz kahvenin/çayın tadını etkilemesi gibi. Kağıt bardakta Türk kahvesi mi içilir mesela... Su bardağında latte. 

Esat Mahmut'ta bazen çok iyi ilerliyorum, günde 15-20 sayfaya çıkabiliyorum. Bazı günler ise hiç açamıyorum. Bir bitirsem öyle rahatlayacağım ki. Sonrası için başka güzel planlarım var. 

Boynum için fizik tedavi doktoruna gittim dün. Boynum düzleşmekle kalmamış, kavis olması gerekenin ters yönüne doğru bükülmüş. Kambur olacağım yakında. Ağrı kesiciler, kas gevşeticiler, özel yastık, fizik tedavi, iğne tedavisi bilmem ne, yazdı da yazdı. Sigortam karşılamazsa zor o tedaviler de... Her şey sınıfsal işte her şey. 

Yapmam gereken çok şey var lakin Ankara'ya gelmişken evde oturmak istemiyorum. Kızılay'a gidesim geliyor, arkadaşlarımı göresim, kitapçıları dolaşasım. Bilmiyorum artık sabah ola hayrola...

Bugün de böyle bitti işte. Cumartesiye resmi olarak giriş yapmışız bile. O zaman cumartesi şarkısı ekleyeyim madem giderken:


 

 

Yorumlar

Yorum Gönder

Bu blogdaki popüler yayınlar

Sivas Yolculuğuna Dair Bazı Mülahazalar

-
Resim
  Gidiş  10.24 - Unuttuğum bir şey var mı? Çantam çok mu ağır oldu? Uzun zaman sonra fotoğraf makinemle bir seyahate çıkıyorum. Hava berbat görünüyor ama yine de heyecanlıyım. Arkadaş yönünden ne kadar şanslıyım. Memleketin her köşesinde bir dostum var ve kapıları hep açık. Öğrenci yönünden de şanslıyım. Pazartesi günü öğrencilerim bir pastayla daldılar içeri. Almayı isteyip almayı ertelediğim kitapları hediye ettiler. Etrafım güzel insanlarla çevrili. Kahve demlenmiş olmalı. Artık kalkıp termosa doldurmalı ve yavaştan evden çıkmalıyım. Umarım garda park yeri vardır. 13.13 - Tren Ankara'ya yaklaşıyor. İnmemek garip geliyor. Aynı zamanda güzel :) Restorant bölümündeyim. Çay içip kitap okuyorum. Cam kenarından yolu izleyeceğim Ankara sonrası. Gürültülü Yalnızlık çok değişik bir kitap. Biraz mide bulandırıcı, biraz sıkıcı ama okutuyor kendini. Tatlı bir uyku da bastırmadı değil. Gözlüğüm yanımda değil, keşke göz damlamı yanıma alsaydım.  13.35 - Ankara, Mamak'tan sonra dökün...
Read more »
-
Resim
Yuva. Uzandığında gözüken bulutlar, masanda yazarken karşında -uzakta da olsa- bir orman, evlerin kırmızı çatıları üzerinden bir bozkır...  Her şeye sıfırdan başlamak, yine ve yine ve yine. Bıkmadan. İlk defa hafifleyerek, başka seslerle zihninde. Kuş gibi uyanmak, gün boyu cıvıl cıvıl bir neşe. Öte yandan dağınık bir evin yükü, teslim tarihi yaklaşan yazıların stresi ve yaptığın işin anlamsızlığıyla yüzleşmeni sağlayan öğrenciler. Bunlara rağmen, içimde sıvı bir gülümseme. Yürüdükçe yer değiştiren, girdiği kabın şeklini alan, o an neyi düşünüyorsam ona dair bir mutluluk. Oh be! hissi. Rahatlama, sırtından yükleri indirme, kabullenmenin ve teslim olmanın huzuru.  İlk gençlik yıllarımda hayal ettiğim hayatı kendi ellerimle kurabilmiş olmanın sevinci, kendime ait bir odadan fazlası, duvarların kitaplarla kaplanması ve uzak ülkeler. Sonunda gelip sığınacağın bir ev. Dostlarını toplayıp neşeyle kıkırdamak, -ve sigaralar, biralar, kahveler, bazen şaraplar- hayata dair bıkbıkbık kon...
Read more »
-
 Sartre'ın Akıl Çağı'na başladım. Bizi Biz Yapan Hikâyeler'e elimi sürmeyeli haftalar oldu. Sait Faik'e yine bakamıyorum. Bu hafta Faust, Sait Faik, Sabahattin Ali var gündemde. Proje için teslim ettiğim yazıya düzeltme gelmiş, 10 günüm var ama eklenecek şey çok. TDK konferansı bitti, yarınki söyleşinin soruları hazırlandı... Evet evet sesli düşünüyorum şu an. Önümüzdeki 2 ay benim için çok yoğun çok telaşlı geçecek. Dönem sonu, öğrencilerin tezleri... Hava tekrar soğudu, tatil olmasıyla havanın kararması bir oluyor. Flash disklerimi sınıfta unutmuşum salı günü, daha bugün fark ettim. Kaybolmamıştır inşallah çünkü çok önemli dosyalarım vardı içinde... Her şey gözümde öyle büyüyor ki. Aslında normal bir hayat işte, iş güç. 39 senedir bu hayattayım, artık alışsam mı ne.
Read more »